Vandaag stond het hele centrum van Geraardsbergen in het teken van de 94ste Stadsprijs Wielerprofs. De zomerkermis in Geraardsbergen loopt nog tot 11 september.
woensdag 31 augustus 2011
dinsdag 30 augustus 2011
Invloedrijke media
Niet alleen burgers kunnen als ze het echt willen mee de inhoud van de media bepalen. Blijkbaar durven ook sommige media zelf de uitdaging aangaan om kritiek te geven op wat er soms allemaal in de media komt. In het voorjaar 2011 zond Eén het spraakmakende programma Basta uit. Daarbij brachten ze onder andere aan het licht hoe kijkers van belspelletjes door het programma zelf bedrogen worden .
Kritiek op de journalistiek
Basta kreeg hiermee niet alleen veel media-aandacht. Na de uitzending besloten VTM en 2BE al onmiddelijk om de spelletjes niet meer uit te zenden.
En dat niet alleen: enkele maanden geleden kwam de Vlaamse minister van Media ook met het voorstel af om zowel belspelletjes als astro-televisie ook officieel op alle Vlaamse zenders te verbieden. Ook in de politieke wereld werd er blijkbaar heftig over de kwestie gediscussieerd.
Na een programma als Basta kunnen we alleen maar besluiten dat de media duidelijk heel wat wakker kunnen schudden en ook een politiek debat op gang kunnen brengen.
Kritiek op de journalistiek
Basta kreeg hiermee niet alleen veel media-aandacht. Na de uitzending besloten VTM en 2BE al onmiddelijk om de spelletjes niet meer uit te zenden.
En dat niet alleen: enkele maanden geleden kwam de Vlaamse minister van Media ook met het voorstel af om zowel belspelletjes als astro-televisie ook officieel op alle Vlaamse zenders te verbieden. Ook in de politieke wereld werd er blijkbaar heftig over de kwestie gediscussieerd.
Na een programma als Basta kunnen we alleen maar besluiten dat de media duidelijk heel wat wakker kunnen schudden en ook een politiek debat op gang kunnen brengen.
maandag 22 augustus 2011
Media: stem voor de burgers
Dat burgers erin slagen om in de media een debat op gang te brengen, blijkt maar al te goed uit de vele actiegroepen die de laatste jaren in de media aan bod kwamen. Denk daarbij maar aan de actievoerders van het Lappersfortbos. De jonge bezetters van het bos haalden meer dan eens de media.
Actiegroepen
In De Standaard verscheen vorige maand nog een artikel over een klimaatkamp in Antwerpen waarbij jongeren kunnen leren hoe ze een bos kunnen bezetten en de politie te woord kunnen staan. De actiegroep Ademloos heeft daarbij een specifiek doel voor ogen: wanneer de actiegroep er niet in slaagt om de Oosterweelverbinding juridisch tegen te houden, is ze van plan om in het Sint-Annabos de 'grootste internationale bosbezetting ooit' te organiseren.
Meer dan eens proberen burgers door actie te voeren een duidelijk standpunt naar buiten te brengen en met veel geluk iets te verkrijgen van de overheid. Dat ze er op zijn minst in slagen om een debat op gang te brengen hebben ze meestal te danken aan de media. Niet voor niets kregen de bezetters van het Lappersfortbos in juli 2003 de Prijs voor de Democratie omdat ze er door hun actie in geslaagd waren een stukje ecologisch waardevolle natuur te behouden.
Stem niet ongehoord
Wanneer in 2008 een rij populieren wordt gekapt voor de aanleg van een tweevaksbaan, wordt het bos opnieuw bezet door verschillende actiegroepen. Lange tijd krijgt het thema erg veel media-aandacht. Desondanks het protest van de actievoerders werd er uiteindelijk toch een deel van het bos vernietigd om er loodsen en kantoren op te bouwen. Maar de actie was niet voor niets geweest: in Oostende zou het Lappersfort Zuurstofbos aangelegd worden.
De vele burgers die actiegroepen vormen om in onze samenleving een duidelijke stem naar buiten te brengen, kunnen niet klagen dat ze ongehoord blijven. Ook betogingen en acties van zowel vakbonden als belangenorganisaties halen geregeld het nieuws. De media zijn er steeds als de kippen bij om hun protest aan de bevolking mee te delen.
De burgers worden dus alleszins gehoord. Of er geluisterd wordt is in vele gevallen jammer genoeg nog steeds een andere zaak. Maar zo te zien hebben de media in het verleden alleszins toch al hun plicht gedaan in onze democratische samenleving, wat hun motieven ook mogen wezen.
Foto: http://www.stadsomroep.com/Detail.asp?NUM=25093
 |
| Actiegroepen bezetten het Lappersfortbos |
Actiegroepen
In De Standaard verscheen vorige maand nog een artikel over een klimaatkamp in Antwerpen waarbij jongeren kunnen leren hoe ze een bos kunnen bezetten en de politie te woord kunnen staan. De actiegroep Ademloos heeft daarbij een specifiek doel voor ogen: wanneer de actiegroep er niet in slaagt om de Oosterweelverbinding juridisch tegen te houden, is ze van plan om in het Sint-Annabos de 'grootste internationale bosbezetting ooit' te organiseren.
Meer dan eens proberen burgers door actie te voeren een duidelijk standpunt naar buiten te brengen en met veel geluk iets te verkrijgen van de overheid. Dat ze er op zijn minst in slagen om een debat op gang te brengen hebben ze meestal te danken aan de media. Niet voor niets kregen de bezetters van het Lappersfortbos in juli 2003 de Prijs voor de Democratie omdat ze er door hun actie in geslaagd waren een stukje ecologisch waardevolle natuur te behouden.
Stem niet ongehoord
Wanneer in 2008 een rij populieren wordt gekapt voor de aanleg van een tweevaksbaan, wordt het bos opnieuw bezet door verschillende actiegroepen. Lange tijd krijgt het thema erg veel media-aandacht. Desondanks het protest van de actievoerders werd er uiteindelijk toch een deel van het bos vernietigd om er loodsen en kantoren op te bouwen. Maar de actie was niet voor niets geweest: in Oostende zou het Lappersfort Zuurstofbos aangelegd worden.
De vele burgers die actiegroepen vormen om in onze samenleving een duidelijke stem naar buiten te brengen, kunnen niet klagen dat ze ongehoord blijven. Ook betogingen en acties van zowel vakbonden als belangenorganisaties halen geregeld het nieuws. De media zijn er steeds als de kippen bij om hun protest aan de bevolking mee te delen.
De burgers worden dus alleszins gehoord. Of er geluisterd wordt is in vele gevallen jammer genoeg nog steeds een andere zaak. Maar zo te zien hebben de media in het verleden alleszins toch al hun plicht gedaan in onze democratische samenleving, wat hun motieven ook mogen wezen.
Foto: http://www.stadsomroep.com/Detail.asp?NUM=25093
zondag 21 augustus 2011
Media ? !
Elk dag kijken ontelbaar veel mensen naar televisie. Ze lezen kranten en tijdschriften, luisteren naar de radio, al dan niet via internet. De media zijn vandaag nog onmogelijk weg te denken uit onze alledaagse levens. Sommigen zien het als puur entertainment. Anderen zijn gewoon graag op de hoogte van alles. En of we nu zelf mogen kiezen of niet, of we in ons willen opnemen wat allerhande media op ons afsturen, blijven het uiteindelijk niet allemaal voorgekauwde inhouden die we slikken?
Kwaliteit?
Over één ding zijn we het eens: we geloven nooit alles wat de media zeggen. Uit ervaring blijkt dat media tijd bij tijd wel eens kunnen overdrijven. Het is natuurlijk te begrijpen dat het de journalisten -die niet te vergeten uiteindelijk ook alleen maar hun boterham willen verdienen- heel zwaar moet vallen om steeds aan de verleiding van overdrijving en manipulering te moeten weerstaan. Een dagelijks gevecht tussen de engel van de deontologische code (bij de journalisten die dat nog niet zijn kwijtgespeeld: het geweten) en de geldduivel.
Wie zal het ook ooit te weten komen? Als er niets te vertellen valt, verzinnen we toch gewoon iets? Dat is wat de mensen willen. Maar laat ons positief blijven en ervan uitgaan dat de meerderheid van de journalisten plichtsgetrouw de werkelijkheid weergeven en er enkel af en toe eens een uitschuiver is die aan het licht komt.
Wanneer het gaat over feitelijke berichtgeving, is de grens tussen wat toelaatbaar en ontoelaatbaar is heel duidelijk. Nieuwsberichten horen kwalitatief en betrouwbaar te zijn. Maar de media omvat veel meer dan enkel berichtgeving natuurlijk. En wie kiest er eigenlijk wat er op de buis komt? Wie bepaalt wat wel en niet in de krant komt? Wie beoordeelt of een programma of artikel kwaliteitsvol genoeg is?
Injectienaald
We leven niet langer in een tijd waarin de overheid instaat voor een monopolistische publieksomroep die betuttelende educatieve en informatieve programma's voorziet voor haar bevolking. Gelukkig werd daar in de jaren tachtig al een einde aan gemaakt toen er kritiek kwam op die rol van de overheid. Ook al konden we het moeder overheid moeilijk kwalijk nemen: ze wou haar Belgische kuikens enkel beschermen. In al haar voorzichtigheid wou ze voorkomen dat eventueel opkomende totalitaire regimes de media zouden gebruiken om hun gedachtengoed met een grote injectienaald in te spuiten in hun weerloze breinen.
We kunnen er onmogelijk naast kijken dat bij het maken van televisie, radio, kranten en tijdschriften ook een commercieel aspect komt kijken. En wat primeert bij het maken van een televisieprogramma: de kwaliteit of de kijkcijfers? Zorgen de media voor leuk entertainment of voor een opendebatcultuur waar de bevolking actief aan deelneemt? Geeft de media iedereen in de samenleving de kans om een stem uit te brengen? Zijn de media een weergave van wat er zich allemaal afspeelt in onze samenleving? Hebben wij invloed op de media of de media op ons?
Kwaliteit?
Over één ding zijn we het eens: we geloven nooit alles wat de media zeggen. Uit ervaring blijkt dat media tijd bij tijd wel eens kunnen overdrijven. Het is natuurlijk te begrijpen dat het de journalisten -die niet te vergeten uiteindelijk ook alleen maar hun boterham willen verdienen- heel zwaar moet vallen om steeds aan de verleiding van overdrijving en manipulering te moeten weerstaan. Een dagelijks gevecht tussen de engel van de deontologische code (bij de journalisten die dat nog niet zijn kwijtgespeeld: het geweten) en de geldduivel.
Wie zal het ook ooit te weten komen? Als er niets te vertellen valt, verzinnen we toch gewoon iets? Dat is wat de mensen willen. Maar laat ons positief blijven en ervan uitgaan dat de meerderheid van de journalisten plichtsgetrouw de werkelijkheid weergeven en er enkel af en toe eens een uitschuiver is die aan het licht komt.
Wanneer het gaat over feitelijke berichtgeving, is de grens tussen wat toelaatbaar en ontoelaatbaar is heel duidelijk. Nieuwsberichten horen kwalitatief en betrouwbaar te zijn. Maar de media omvat veel meer dan enkel berichtgeving natuurlijk. En wie kiest er eigenlijk wat er op de buis komt? Wie bepaalt wat wel en niet in de krant komt? Wie beoordeelt of een programma of artikel kwaliteitsvol genoeg is?
Injectienaald
We leven niet langer in een tijd waarin de overheid instaat voor een monopolistische publieksomroep die betuttelende educatieve en informatieve programma's voorziet voor haar bevolking. Gelukkig werd daar in de jaren tachtig al een einde aan gemaakt toen er kritiek kwam op die rol van de overheid. Ook al konden we het moeder overheid moeilijk kwalijk nemen: ze wou haar Belgische kuikens enkel beschermen. In al haar voorzichtigheid wou ze voorkomen dat eventueel opkomende totalitaire regimes de media zouden gebruiken om hun gedachtengoed met een grote injectienaald in te spuiten in hun weerloze breinen.
We kunnen er onmogelijk naast kijken dat bij het maken van televisie, radio, kranten en tijdschriften ook een commercieel aspect komt kijken. En wat primeert bij het maken van een televisieprogramma: de kwaliteit of de kijkcijfers? Zorgen de media voor leuk entertainment of voor een opendebatcultuur waar de bevolking actief aan deelneemt? Geeft de media iedereen in de samenleving de kans om een stem uit te brengen? Zijn de media een weergave van wat er zich allemaal afspeelt in onze samenleving? Hebben wij invloed op de media of de media op ons?
Abonneren op:
Reacties (Atom)