Elk dag kijken ontelbaar veel mensen naar televisie. Ze lezen kranten en tijdschriften, luisteren naar de radio, al dan niet via internet. De media zijn vandaag nog onmogelijk weg te denken uit onze alledaagse levens. Sommigen zien het als puur entertainment. Anderen zijn gewoon graag op de hoogte van alles. En of we nu zelf mogen kiezen of niet, of we in ons willen opnemen wat allerhande media op ons afsturen, blijven het uiteindelijk niet allemaal voorgekauwde inhouden die we slikken?
Kwaliteit?
Over één ding zijn we het eens: we geloven nooit alles wat de media zeggen. Uit ervaring blijkt dat media tijd bij tijd wel eens kunnen overdrijven. Het is natuurlijk te begrijpen dat het de journalisten -die niet te vergeten uiteindelijk ook alleen maar hun boterham willen verdienen- heel zwaar moet vallen om steeds aan de verleiding van overdrijving en manipulering te moeten weerstaan. Een dagelijks gevecht tussen de engel van de deontologische code (bij de journalisten die dat nog niet zijn kwijtgespeeld: het geweten) en de geldduivel.
Wie zal het ook ooit te weten komen? Als er niets te vertellen valt, verzinnen we toch gewoon iets? Dat is wat de mensen willen. Maar laat ons positief blijven en ervan uitgaan dat de meerderheid van de journalisten plichtsgetrouw de werkelijkheid weergeven en er enkel af en toe eens een uitschuiver is die aan het licht komt.
Wanneer het gaat over feitelijke berichtgeving, is de grens tussen wat toelaatbaar en ontoelaatbaar is heel duidelijk. Nieuwsberichten horen kwalitatief en betrouwbaar te zijn. Maar de media omvat veel meer dan enkel berichtgeving natuurlijk. En wie kiest er eigenlijk wat er op de buis komt? Wie bepaalt wat wel en niet in de krant komt? Wie beoordeelt of een programma of artikel kwaliteitsvol genoeg is?
Injectienaald
We leven niet langer in een tijd waarin de overheid instaat voor een monopolistische publieksomroep die betuttelende educatieve en informatieve programma's voorziet voor haar bevolking. Gelukkig werd daar in de jaren tachtig al een einde aan gemaakt toen er kritiek kwam op die rol van de overheid. Ook al konden we het moeder overheid moeilijk kwalijk nemen: ze wou haar Belgische kuikens enkel beschermen. In al haar voorzichtigheid wou ze voorkomen dat eventueel opkomende totalitaire regimes de media zouden gebruiken om hun gedachtengoed met een grote injectienaald in te spuiten in hun weerloze breinen.
We kunnen er onmogelijk naast kijken dat bij het maken van televisie, radio, kranten en tijdschriften ook een commercieel aspect komt kijken. En wat primeert bij het maken van een televisieprogramma: de kwaliteit of de kijkcijfers? Zorgen de media voor leuk entertainment of voor een opendebatcultuur waar de bevolking actief aan deelneemt? Geeft de media iedereen in de samenleving de kans om een stem uit te brengen? Zijn de media een weergave van wat er zich allemaal afspeelt in onze samenleving? Hebben wij invloed op de media of de media op ons?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten